تبليغاتX
چشمه نوش

اعتراض به تخلفات آشکار در انتخابات

آسمان عشق

سه گاه

مهر 1370

 

 

 اسمان عشق

 

محمدرضا شجريان و گروه آوا

 

 

همنوازان گروه آوا:

 

داريوش پيرنياكان                       تار

جمشيد عندليبي                         ني

مسعود شناسا                         سنتور

محمد فيروزي                         بربط

سعيد فرجپوري             كمانچه-غژك

همايون شجريان                     تنبك

 

 دانلود تصنيف آسمان عشق

 

روي اول:

 پيش درآمد سه گاه                         داريوش پيرنياكان

 ساز و آواز                                    غزل: عطار

 تصنيف ميدانم                              آهنگ شجريان

غزل: مولانا

روي ب:

چهارمضراب مخالف                         سعيد فرجپوري

ساز و آواز                                     غزل: عطار

تصنيف: آسمان عشق                       آهنگ شجريان

                                                 غزل: مولانا

 

 

اشعار:

 

جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد                   رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد 
جولانگه جلالت در کوی دل نباشد
                     جلوه گه جمالت در چشم و جان نگنجد 
سودای زلف و خالت در هر خیال ناید
                   اندیشه‌ی وصالت جز در گمان نگنجد 
در دل چو عشقت آمد سودای جان نماند
                در جان چو مهرت افتد عشق روان نگنجد 
پیغم خستگانت در کوی تو که آرد
                       کانجا ز عاشقانت باد وزان نگنجد 
دل کز تو بوی یابد در گلستان نپوید
                     جام کز تو رنگ گیرد خود در جهان نگنجد 
آن دم که عاشقان را نزد تو بار باشد
                      مسکین کسی که آنجا در آستان نگنجد 
بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد
                    وانگه در آشیانت خود یک زمان نگنجد 
جان داد دل که روزی در کوت جای یابد
                نشناخت او که آخر جای چنان نگنجد 
آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید
                  عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد               وآوازه‌ی جمالت اندر جهان نگنجد 
وصلت چگونه جویم کاندر طلب نیاید
                  وصفت چگونه گویم کاندر زبان نگنجد 
هرگز نشان ندادند از کوی تو کسی را
                 زیرا که راه کویت اندر نشان نگنجد 
آهی که عاشقانت از حلق جان برآرند
                  هم در زمان نیاید هم در مکان نگنجد 
آنجا که عاشقانت یک دم حضور یابند
                  دل در حساب ناید جان در میان نگنجد 
اندر ضمیر دلها گنجی نهان نهادی
                     از دل اگر برآید در آسمان نگنجد 
عطار وصف عشقت چون در عبارت آرد
                زیرا که وصف عشقت اندر بیان نگنجد 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

 

جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی                   دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی 
چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو
              بر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کی 
نامد گه آن آخر کز پرده برون آیی
                      آن روی بدان خوبی در پرده نهان تا کی 
در آرزوی رویت ای آرزوی جانم
                        دل نوحه کنان تا چند، جان نعره‌زنان تا کی 
بشکن به سر زلفت این بند گران از دل
                 بر پای دل مسکین این بند گران تا کی 
دل بردن مشتاقان از غیرت خود تا چند
                 خون خوردن و خاموشی زین دلشدگان تا کی 
ای پیر مناجاتی در میکده رو بنشین
                     درباز دو عالم را این سود و زیان تا کی 
اندر حرم معنی از کس نخرند دعوی
                    پس خرقه بر آتش نه زین مدعیان تا کی 
گر طالب دلداری از کون و مکان بگذر
                  هست او ز مکان برتر از کون و مکان تا کی 
گر عاشق دلداری ور سوخته‌ی یاری
                    بی نام و نشان می‌رو زین نام و نشان تا کی 
گفتی به امید تو بارت بکشم از جان
                    پس بارکش ار مردی این بانگ و فغان تا کی 
عطار همی بیند کز بار غم عشقش
                     عمر ابدی یابد عمر گذران تا کی 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

زهی در کوی عشقت مسکن دل                 چه می‌خواهی ازین خون خوردن دل 
چکیده خون دل بر دامن جان
                    گرفته جان پرخون دامن دل 
از آن روزی که دل دیوانه‌ی توست
              به صد جان من شدم در شیون دل 
منادی می‌کنند در شهر امروز
                    که خون عاشقان در گردن دل 
چو رسوا کرد ما را درد عشقت
                   همی کوشم به رسوا کردن دل 
چو عشقت آتشی در جان من زد
                 برآمد دود عشق از روزن دل 
زهی خال و زهی روی چو ماهت
              که دل هم دام جان هم ارزن دل 
مکن جانا دل ما را نگه‌دار
                      که آسان است بر تو بردن دل 
چو گل اندر هوای روی خوبت
                 به خون درمی‌کشم پیراهن دل 
بیا جانا دل عطار کن شاد
                      که نزدیک است وقت رفتن دل 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

به گرد دل همي گردي ، چه خواهي كرد ؟ ميدانم

 

چه خواهي كرد؟ دل را خون ، رخ را زرد؟ ميدان

يكي بازي بر آوردي كه رخت دل همه بردي

 

چه خواهي بعد از اين بازي دگر اور ميدانم

 

به حق اشك گرم من، به حق آه سرد من

كه گرمم پرس چون بيني ، كه گرم از سرد ميدانم

به دل گويم كه چون مردان صبوري كن ، دلم گويد :

نه مردم ني زن گر از غم ز زن تا مرد ميدان

دلا چون گرد بر خيزي زهر بادي ، نمي گفتي

كه از مردي برآوردم زدريا گرد ميدانم

مولانا

 

چنان مستم چنان مستم من امشب

كه از چنبر برون جشتم من امشب

چنان چيزي كه در خاطر نيايد

چنانستم چنانستم من امشب

بجان با آسمان عشق رفتم

بصورت كر در اين پستم من امشب

بشوي اي عقل دست خويش از من

كه در مجنون بپيوستم ما امشب

چو واگشت او پي او مي دويدم

و مي از پاي ننشستم من امشب

مولانا

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم آبان 1385ساعت 21:59  توسط فرهاد   | 

بي تو بسر نمي شود

 

استاد شجريان

 

 

بداهه

دستگاه نوا، آواز بيات كرد

بر اساس ساخته هاي

حسين عليزاده

 

 

محمدرضا شجريان:                آواز

حسين عليزاده:                       تار

كيهان كلهر:                    كمانچه

همايون شجريان:            تنبك، آواز

 

روي الف

 

مقدمه نوا

ساز و آواز (بي همگان بسر نمي شود شعر مولانا) درآمد، نيشابورك

ساز و آواز: نهفت

كار عمل( مطرب دل، شعر مولانا)

ضربي نوا

چهارمضراب نوا

 

روي ب:

 

 ساز و آواز(ره ميخانه، شعر: عطار) بيات كرد

تصنيف(غم با طبيبان، شعر: حافظ)

ضربي بيات كرد، تصنيف (دل ديوانه، شعر: باباطاهر)

مثنوي نوا ( چون تو جانان مني، شعر: عطار)

تصنيف (بي تو بسر نمي شود، شعر: مولانا)

تصنيف (غم عشق، شعر: شيدا)

 

 

*كار عمل(مطرب دل) محمدرضا شجريان

*غم با طبيبان، دل ديوانه، بي تو بسر نمي شود : حسين عليزاده

 

* كار عمل:

به قطعه ضربي با كلامي گفته مي شود كه به صورت بداهه اجرا شود. تفاوت كار عمل با تصنيف در اين است كه تصنيف قبلا ساخته شده و عينا اجرا مي شود، اما كار عمل بر اساس احساس آن لحظه، در ارتباط با محتواي شعر در زمان اجرا شكل گرفته ئ مي تواند هر بار به شكل و يا حال و هواي متفاوتي اجرا شود. "مطرب دل" در اين اثر يك كار عمل است كه در تمرين ها توسط استاد محمدرضا شجريان به صورت بداهه شكل گرفته است.

 

 بي تو بسر نمي شود

 

با مهر و مهرباني شروع شد.

روز ديدار، روز نغمه ساز، روز همنوايي.

بي اختيار نوا سر داديم

نوايي عطر آگين، عطر دوستي ها،عطر خاطرات

صدا ها در آميخته بود

"با من صنما دل يك دله كن"

نغمه ها هر روز ما را بهم نزديك تر مي كرد.

در هر ديدار.

همنوايي بهانه اي بود تا دلتنگ نباشيم.

شور جواني همايون

احساس لبريز شده كيهان

و پختگي و درايت شجريان، لذت كار را بي انته مي كرد

لحظه ها سپري مي شد

اما گويي زمان و مكاني نبود

نغمه ها دل مي سرود

دل به دل نسلي به نسل

جهار نسل پيوند مي خورد و يك صدا و يك نفس مي گفت:

      بي همگان بسر شود         بي تو بسر نمي شود

حسين عليزاده

 

 

 

دانلود ره ميخانه

 

 

 

 

 

اشعار

 

بی همگان بسر شود، بی تو بـسر نــــمی شود   

 داغ تــو دارد این دلـم، جـای دگر نمی شود

دیده عقل مست تو، چرخه پست چرخ پست تو

 گوش طرب به دست تو، بی تو بسر نمی شود 

جان ز تو نوش می کند، دل ز تو نوش می کــند

عقل خروش مـی کنــد، بی تو بسر نمی شــود

خـــــمر من و خــمار مـن، بـاغ مــن و بـهار مــن

 خـواب مـن و قــــــرار من بی تو بسر نمی شـود 

جـاه و جـلال من تویی، ملـــکت و مال من تویی

 آب زلال مـن تــویی بـی تو بـــســر نمی شـــود 

گــــاه سوی وفــــا روی گـــــاه سوی جـــــفا روی

آن ‌ِ منــی کــجا روی بـــی تو بـــسر نمی شـود

شعر: مولانا 

ره ميخانه و مسـجد كـدام است

كه هر دو بر من مسكـين حـرام است

نه در مسـجد گـذارنـدم كه رندم

نه در ميخانه كيـن خمار خواب اسـت

ميان مسجد و ميخانه راهي است

بجوييد اي عزيزان كه اين كدام است

به ميخانه امامي مست خفته است

نمي دانم كه آن بت را چه نـام است

مـرا كعبـه خرابـات اسـت امـروز

حريفـم قـاضي و سـاقـي امام است

بـرو عطـار! كو خود مي شنـاسـد

كه سرور كيست سرگردان كدام است

 

(عطار- ديوان اشعار-غزليات)

 

 

چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود؟
                                           چون تو در کس ننگری کس با تو همدم کی شود؟
گر جمال جانفزای خویش ننمایی به من
                                          جان ما گر در فزاید حسن تو کم کی شود؟
دل ز من بردی پرسیدی که دل گم کرده ای
                                         این چنین طراریت با من مسلم کی شود؟
چون مرا دلبستگی از ارزوی روی توست
                                        این چنین دل خستگی زایل به مرهم کی شود؟
غم از ان دارم که بی تو چو حلقه بر درم
                                       تا تو از در نیایی از دلم غم کی شود؟
خلوتی می بایدم با تو زهی کار کمال!
                                      ذره ای هم صحبت خورشید عالم کی شود؟

             غزل:عطار

 

 

لطفا امانت دار ما باشيد و با ذكر نام وبلاگ از اين مطلب استفاده كنيد

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم آبان 1385ساعت 0:25  توسط فرهاد   | 

کنسرت ماهور

 

خواننده: محمدرضا شجریان

 

داريوش طلايي

 

داریوش طلایی

نوازندگان:

تار : داریوش طلایی

کمانچه: سعید فرج پوری

تنبک: همایون شجریان

قطعات:

پیش درآمد ماهور:   استاد سعید هرمزی

ساز و آواز:           غزل حافظ

تصنیف شب وصل:   آهنگ: درویش خان

                           شعر : ملک الشعرای بهار

ساز و آواز:          غزل سعدی

تصنیف قدیمی          شنیدم ماهی

ساز و آواز:           غزل سعدی

تصنیف قدیمی         ز دست محبوب

قسمتی از رنگ شهر آشوب

 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- --

به شب وصلت جانا ديوانه شدم
به شمع رويت جانا پروانه شدم

به مه روي تو من جانا حيران و ماتم
ز غم عشق تو شد جانا صبر و ثباتم

به حال من نگر دلبر دلبر
زار و نزارم جانا زار و نزارم

شيداي توام تاج سرم بيا به سرم
رسواي تو ام چشم ترم بنشين به برم

عاشقم كردي جانا دلم را بردي

به زلف سر كجت دلبر دلبر
گم شده دلم جانا گم شده دلم


به ماه عارضت دلبر دلبر
حل كن مشكلم جانا حل كن مشكلم

به شب وصلت جانا ديوانه شدم
به شمع رويت جانا پروانه شدم


به مه روي تو من جانا حيران و ماتم
ز غم عشق تو شد جانا صبر و ثباتم

به ماه عارضت دلبر دلبر
حل كن مشكلم جانا حل كن مشكلم

دانلود تصنیف شب وصل

-- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- --

سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی

خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است

بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید باز

ورای حد تقریر است شرح آرزومندی

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور

پدر را باز پرس آخر کجا شد مهر فرزندی

جهان پیر رعنا را ترحم در جبلت نسیت

ز مهر او چه می پرسی؟ در او همت چه می بندی؟

همایی چون تو عالی قدر حرض استخوان تا کی؟

دریغ آن سایه همت که بر نااهل افکندی

در این بازار اگر سودی است با درویش خرسند است

خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی

به شعر حافظ شیراز می رقصند و می نازند

سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی

[حافظ-غزليات]

هر لحظه در برم دل از انديشه خون است

تا منتهاي كار من از عشق چون شود

دل بر قرار نيست كه گويم نصيحتي

از راه عقل و معرفتش رهنمون شود

يار آن حريف نيست كه از در درآيدم

عشق آن حديث نيست كه از دل بيزون شود

فرهاد وارم از لب شيرين گريز نيست

ور كوه محتنم به مثل بيستون شود

ساكن نمي شود نفسي آب چشم من

سيماب طرفه نبود اگر بي سكون شود

دم در كشم از ملامت اي دوست! زينهار!

كه اين درد عاشقي به ملامت فزون شود

جز ديده هيچ دوست نديدم كه سعي كرد

تا زعفران چهره من لانه گون شود

ديوار دل به سنگ تعنت خراب گشت

رحت سراي عقل به يغما كنون شود

چون دور عارض تو بر انداخت رسم عقل

ترسم كه عشق در سعدي جنون شود

[سعدي - ديوان اشعار - غزليات]

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم مهر 1385ساعت 20:24  توسط فرهاد   | 

اثر حاضر اجرايي است از سري كنسرت هاي آمريكاي شمالي كه بطور زنده ضبط گرديده است.

 

اعضاي گروه:

محمدرضا شجريان :  آواز

حسين عليزاده :        تار

كيهان كلهر:            كمانچه

همايون شجريان:     تنبك و آواز

 

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت !

{سرها در گريبان ست}

کسي سر بر نيارد کرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را

نگه جز پيش پا را ديد و نتواند،

 که ره تاريک و لغزان است

وگر دست محبت سوي کس يازي

 به اکراه آورد دست از بغل بيرون؛

که سرما سخت سوزان است

نفس کز گرمگاه سينه مي آيد برون ابري شود تاريک

چو ديوار ايستد در پيش چشمانت

نفس کين است پس ديگر چه داري چشم

ز چشم دوستان دور يا نزديک

مسيحاي جوانمرد! من اي ترساي پير پيرهن چرکين!

هوا بس نا جوانمردانه سرد است.

دمت گرم و سرت خوش باد سلامم را تو پاسخ گو در بگشاي!

منم من ميهمان هر شبت لولي وش مغموم

 منم من سنگ تيپا خورده ي رنجور

 منم دشنام پست آفرينش نغمه ناجور

نه از رومم نه از زنگم همان بي رنگ بي رنگم

بيا بگشاي در دلتنگم

حريفان ميزبانان ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزند

تگرگي نيست مرگي نيست صدائي گر شنيدي

صحبت سرما و دندان است

من امشب آمدستم وام بگزارم

حسابت را کنار جام بگزارم

چه مي گويي که بي گه شد سحر شد بامداد آمد؟

فريبت مي دهند بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست

 حريفا!گوش سرما برده است اين يادگار سيلي سرد زمستان است

و قنديل سپهر تنگ ميدان مرده يا زنده

به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود پنهان است

حريفا رو چراغ باده را بفروز شب با روز يکسان است

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت:

 هوا دلگير ، درها بسته ،سرها در گريبان، دستها پنهان

نفسها ابر، دلها خسته و غمگين، درختها اسکلت هاي بلورآجين

زمين دلمرده، سقف آسمان کوتاه،

 غبارآلوده ،مهر و ماه

زمستان است

قالب شعر زمستان اخوان از نوع نيمايي ست كه در بحر هزج (ركن مفاعلين) ساخته شده و در هر مصراع تعداد اركان متفاوت است.

اين كاست در مقام داد و بيداد اجرا گرديده كه مقامي است ابداعي توسط استاد حسين عليزاده ، اين مقام از دو گوشه "داد" از دستگاه ماهور و گوشه ي  "بيداد" از همايون به عنوان يك مقام مستقل طراحي شده است و نت "ايست" و "شاهد" در هر دو مشترك است به گونه اي كه از گوشه داد در گوشه بيداد فرود مي آيند و از گوشه بيداد در گوشه داد فرود خواهيم داشت و اين كار متناوبا ادامه مي يابد.

>>>>در اين قسمت نگاهي خواهيم داشت به داد و بيداد مقام ابداعي جناب عليزاده خصوصا آلبوم زمستان است .اما چون نمي شد كه قسمتي از اين آلبوم را تفكيك نمود و در اينجا قرار داد چون به نظر اين حقير اين اثر يك كار يكپارچه مي باشد كه نمي توان آن را بطور مثال از وسط  نوار گوش كرد در اين صورت لطف چنداني نخواهد داشت و همچنين به گمان اين كه آلبوم در دسترس همگان مي باشد هيچ قطعه اي از اين آلبوم را در اينجا براي گوش دادن قرار نداده ام .

داد در لغت به معني تظلم و دادخواهي و فرياد و بازمانده اي از كلمه داد آفريد يا دادآفرين از گوشه هاي پل ساز و اثرگذاردر محدوده ي بعد از درآمد ماهور با شاهدي بر درجه دوم ماهور است.اگر استاد ابوالحسن صبا ازآن به گشايش تعبير فرموده بدين علت است كه اين گوشه راهياب تداوم ماهور به گوشه هاي بعدي يا به عبارتي عامل فتح باب يا گشايش كار است.وبيداد گوشه اي است با شاهدي بر درجه پنجم همايون. واژگان متضاد و مترادف كم و بيش در رديف موسيقي ايرام ملاحظه مي شوند مانند:زار و نزار دادو بيداد و اوج و حضيض و سوز و گداز و...قبل از هر نكته بايد توجه داشت كه در اين مقام تازه آشنا شباهت هايي  از تم هاي موسيقي آذري يه گوش مي رسد.زمستان است با زخمه هاي تار آغاز مي شود زخمه هايي از مقوله ي بازگشايي گل هاي زخمي احساس موسيقي در ماهور حركت مي كند.

قطعه مشهور و ملهم از رديف موسيقي ملي ما به نام رنگ اصول در يك شش ضربي سنگين حكايت از سليفه خاص پردازنده وبازسازي كننده ي آن حسين عليزاده در همنوايي تار و كمانچه و تنبك سخن مي گويد(لازم بذكر است در مطالب قبلي بطور كامل به اين رنگ پرداخته شده بود كه ياران همراه مي توانند به آن رجوع كنند)اين قطعه پس از لحظاتي گريزي به محدوده كشته(كشته مرده)در پرده ي اصفهان و همايون مي زند و بلافاصله به ماهور باز مي گردد.كمانچه بر پايه هاي موزون تار ماجرا مي گويد.

شجريان آغاز مي كند متين وبا كوله باري از تجربه هاي گذشته وبه همان گونه  كه شاعر آهنگ گفتن داشته است.در گوشه داد

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت سرها در گريبان است

و در بم مي خواند تا:

نفس كاينست...

موسيقي همان آواز خوانده شده را اما به گونه ي موزون پاسخ مي گويد.

خواننده بيداد و اشاره به راجه را در اوج با شعر ادامه مي دهد:

مسيحاي جوانمرد من اي ترساي پير پيرهن چركين

وروي نخستين نوار به پايان مي رسد روي دوم نوار موسيقي بيداد را در وزني متداوم از قبل بسيار زيبا و دلنشين آغاز مي كند گويي ملودي ها براي كمانچه (ساز كششي) تنظيم شده است زيرا نوع حرت آهنگين مناسب كمان كمانچه است كه با قدرت مضراب تار جا مي افتد حركت حركت رديف است و بيداد را مي نوازد.اينجا همه چيز عالي و در اعتلاست دلت مي خواهد فرياد كني كه آي ...بيائيد و بيداد را با دو سه ساز بشنويد و اين تنها يك گوشه ي موسيقي ماست.

شجريان در اوج مي خواند:

هوا بس ناجوانمردانه سرد است...آي...دمت گرم و سرت خوش باد...سلامم را تو پاسخ گوي در بگشاي

ودر مجموع همه ي زيبائي ها و در اينجا شجريان در اداي كلام بسيار موفق است به خصوص در اين قسمت كه در بيات راجه مي گويد:

منم من ميهمان هر شبت لولي وش مغموم ...منم من سنگ تيپا خورده رنجور...منم دشنان پست آفرينش نغمه ناجور

موسيقي و لحن راهي عراق شده اند عراق نامي است در متون قديمي موسيقي كهن ما كه بطور يقين لحن قديم آن با امروز متفات بوده است اين گوشه در قديم يكي از پايه هاي چهارگانه ي موسيقي عرب محسوب مي شده (راست-عراق-زيرافكند-اصفهان)و امروز هم در ديگر كشورهاي عربي ملاحظه و با تفات لحن به اجرا درمي آيد.شجريان مي خواند:

نه از رومم نه از زنگم همان بيرنگ بيرنگم

و موسيقي همچان موزون در سايه ي آواز(همانگونه كه در همنوائي ساز و آواز از قديم مرسوم بوده)حركت مي كند يك دو ضربي با سيم بم تار و پيزي هاي كمانچه و همراهي كوبه اي.هر كدام از سازها وظيفه اي تنظيم و تمرين شده به عهده دارند.

حريفا ميزبانا ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد

و ادامه ي دو ضربي اما با چند ميزان ملودي هاي شادمانه يادآور رقص هاي آذري و پايه گرفتن تار براي تكنوازي كمانچه كه بيداد را مي نوازد و تكرار

چه مي گويي كه بيگه شد سحر شد بامداد آمد...

وباز همچنان پاسخ موزون و آهنگيني بر بيداد و تكرار قطعه اي در بيداد.

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت...

شجريان در همايون مي خواند:

زمين دلمرده سقف آسمان كوتاه غبار آلوده مهر و ماه زمستان است

پاسخ كمانچه در همايون اما عليزاده داد و بيداد خودش را آهسته سر مي دهد

هوادلگير در ها  بسته سرها در گريبان دستها پنهان

صدايي ديگر در كنار صداي خواننده اصلي به گوش مي رسد كه همخواني همايون شجريان است و:

زمين دلمرده سقف آسمان كوتاه غبار آلوده مهر و ماه زمستان است.

قطعات مرتبط:

1-اجراي مقدمه دا د(سه تار اقاي عليزاده) از اینجا گوش کنید

2-اجراي داد(سه تار آقاي عليزاده) از اینجا گوش کنید

3-اجراي گوشه بيداد(سه تار آقاي عليزاده) از اینجا گوش کنید

4- تصنيف فلك ساخته آقاي عليزاده و با اجراي گروه هم آوايان در داد و بيداد و با شعري از ميرزا نصير اصفهاني(قرن 12) از اینجا گوش کنید  ۱ <<<<

 

پا نوشت:

-- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- --

۱. وبلاگ سياه مشق

 

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم مهر 1385ساعت 20:54  توسط فرهاد   | 

آثار استاد شجریان

گلبانگ (آلبوم دونواره)
پيغام اهل راز( شامل دو نوار راز دل و انتظار دل)
چهارگاه با فرهنگ شريف
بيداد
سر عشق( ماهور)
آستان جانان
نوا-مركب خواني
كنسرت شور (تالار وحدت)
دستان
دود عود
سرو چمان
پيام نسيم
دل مجنون
خلوت گزيده
دلشدگان
آسمان عشق
ياد ايام
چشمه نوش
جان عشاق
گنبد مينا
قاصدك
همايون مثنوي
ساز قصه گو
در خيال
عشق داند ( ابوعطا)
رسواي دل
شب وصل
معماي هستي
راست پنجگاه
چهره به چهره
شب، سكوت، كوير
سرو چمان
آرام جان
تلاوت 1 و 2
آهنگ وفا
زمستان است
بي تو به سر نمي شود
فرياد
دي وي دي كنسرت همنوا با بم
جام تهي

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم مهر 1385ساعت 23:34  توسط فرهاد   | 

پرویز مشکاتیان: سعی می کنم انگیزه سرودن قطعاتی را که انگیزه نهفته دارند به اختصار بگویم.

قاصدک نزدیک تر از من به من است. اجراها در اروپا بود. در سیزده اجرا در سر تا سر اروپا، هیچ شبی نبود که پلک هایم روی گونه ام ندود.

راستی، آیا جایی خبری هست هنوز

مانده خاکستر گرمی جایی

در اجاقی طمع شعله نمی بندم

اندک شرری هست هنوز

هنوز هر بار که قاصدک را می شنوم احساس می کنم اخوان را در آغوش گرفته ام و گونه اس را و دست اش را و زبانش را می بویم و می بوسم.

--  -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- --

قاصدك! هان چه خبر آوردی ؟
از كجا وز كه خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی اما، اما،
گرد بام و در من
بی ثمر می گردی.
انتظار خبری نيست مرا
نه زياری نه ز ديار و دياری باری،
برو آنجا كه بود چشمی و گوشی با كس،
برو آنجا كه تو را منتظرند .
قاصدك !
در دل من همه كورند و كرند.
دست بردار از اين در وطن خويش غريب.
قاصد تجربه های همه تلخ،
با دلم می گويد
كه دروغی تو، دروغ;
كه فريبی تو، فريب.
قاصدك! هان، ولی ... آخر ... ايوای!
راستی آيا رفتی با باد؟
با توام، آی! كجا رفتی؟ آی...!
راستی آيا جائی خبری هست هنوز؟
مانده خاكستر گرمی، جائی؟
در اجاقی - طمع شعله نمی بندم - خردك شرری هست هنوز؟
قاصدك!
ابر های همه عالم شب و روز در دلم می گريد.
مهدی اخوان ثالث - شهريور 1338 تهران 

--  -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- --

استاد شجریان: آواز

استاد مشکاتیان: سنتور و آهنگسازی

همایون شجریان: تنبک

اجرا: اروپا سال: ۱۳۷۳

 دانلود قاصدک

مطمئن باشید یکی از بهنرین کارهای اساتید ایران را دانلود می کنید.

 

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم مهر 1385ساعت 13:14  توسط فرهاد   | 

این اثر استاد شجریان با تار نواز برجسته ایران، داریوش پیرنیاکان است.

این کنسرت در تابستان ۱۳۷۱ در ایالات متحده آمریکا اجرا شده است. و قابل ذکر است که در دستگاه شور است.

داریوش پیرنیاکان : تار

جمشید عندلیبی: نی

همایون شجریان: تنبک

قطعات:

پیش در آمد و چهار مضراب شور:  داریوش پیرنیاکان

ساز و اواز :                             غزل حافظ

تصنیف سلسله مو:                      غزل سعدی

                                              آهنگ: داریوش پیرنیاکان

ساز و آواز :                              غزل حافظ

تصنیف یاد ایام:                          غزل رهی معیری

                                              آهنگ: استاد محمدرضا شجریان

آهنگ هایی از خراسان بر دو بیتی های فائز و بابا طاهر

 دانلود تصنيف ياد ايام

سلسله موی دوست حلقه دام بلاست
هر که در این حلقه نیست فارغ ار این ماجراست
دل شده ی پایبند گردن جان در کمند
زهره گفتار نه کاین چه سبب وان چراست؟
گر بزنندم به تیغ در نظرش بی دریغ
دیدن او یک نظر صد چو منش خون بهاست
گر برود جان ما در طلب وصل دوست
حیف نباشد که دوست دوست تر از جان ماست
گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر
حکم تو بر من رواست زجر تو بر من رواست


یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم
در میان لاله و گل ، آشیانی داشتم
گرد آن شمع طرب می سوختم پروانه وار
پای آن سرو روان ، اشک روانی داشتم
آتشم برجان ولی از شکوه لب خاموش بود
عشق را از اشک حسرت ، ترجمانی داشتم
چون سرشک از شوق بودم خاک بوس در گهی
چون غبار از شکر ، سر بر آستا نی داشتم
در خزان با سرو و نسرینم ، بهاری تازه بود
در زمین با ماه و پروین ، آسمانی دا شتم
درد بی عشقی زجانم برده طاقت، ورنه من
داشتم آرام ، تا آرام جا نی دا شتم
بلبل طبعم « رهی» باشد زتنهایی خموش
نغمه ها بودی مرا ، تا همزبانی داشت

شعر:رهی معیری



بقربون خم زلف سیاهت آی بقربون خم زلف سیاهت
صدای عارض ماننر ماهت
ببردی دین فائز را به غارت
تو شاهی خیل مزگان راسپاهت
خودم اینجا دلم در پیش دلبر.
خدایا این سفر کی میرود کی میرود سر
خدایا کن سفر اسون به فائز که بیند بار دیگر روی دلبر
تو دوری از برم دل در برم نیست
هوای دیگری هم در سرم نیست
به جان دلبروم.به جان دلبروم که زهر دو عالم
تمنای دیگر جز دلبرم نیست

شعر:فائز دشتستانی


دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود              تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود 
رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی               جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود 
جان عشاق سپند رخ خود می‌دانست                 و آتش چهره بدین کار برافروخته بود 
گر چه می‌گفت که زارت بکشم می‌دیدم              که نهانش نظری با من دلسوخته بود 
کفر زلفش ره دین می‌زد و آن سنگین دل           در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود 
دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت       الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود 
یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد              آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود 
گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ        یا رب این قلب شناسی ز که آموخته بود 
                                                      حافظ


به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم             بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم 
الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد               مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم 
جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد        که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم 
ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل            بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرق چینم 
جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی                    که سلطانی عالم را طفیل عشق می‌بینم 
اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست      حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم 
صباح الخیر زد بلبل کجایی ساقیا برخیز                که غوغا می‌کند در سر خیال خواب دوشینم 
شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعین       اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم 
حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد              همانا بی‌غلط باشد که حافظ داد تلقینم 
                                                        حافظ

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مهر 1385ساعت 21:12  توسط فرهاد   | 

استاد شجريان

 

 

ربنا...تيري كه از كمان در رفت!!

 

من ربنا را براي پخش نخوانده بودم؛ براي درس خواندم و يكي دو نفر از خوانندگان، آن را فرا گرفتند و در استوديو ضبط كرديم. يك روز قبل از ماه رمضان نوار را دادم. بعد ديدم ربنا را با صداي خودم پخش كردند. تلفن زدم و گفتم چرا پخش كرديد؟ گفتند: تير از كمان در رفت! تيرماه سال 58 ربنا را خواندم. قبلا ربنا را ذبيحي خوانده بود. گفتند حالا كه انقلاب شده، بهتر است برنامه ي ماه رمضان ما متناسب و هم شان انقلاب باشد. سه الي چهار ماه من كلاس درس گذاشتم، ولي همه دعا را خواندم. مي رفتم داخل استوديو و مي خواندم. بعد به شاگردان مي گفتم: تو بخوان، و سپس صداي خودم را در مي آوردم و صداي آنها را سر هم مي كردم تا نوار شد. خيلي كار كردم.

 

 

قسمتي از نامه استاد محمدرضا شجريان به رييس اسبق صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران، آقاي لاريجاني:

 

"به صراحت اعلام میکنم که مایل نیستم صدای من از صدا و سیمایی پخش شود که بی اعتنا به حقوق هنرمندان است .قاطعانه از جنابعالی می خواهم که دستور دهید هیچ اثری از من مطلقا از رادیو و تلویزیون پخش نشود. چون در ماه مبارک رمضان هستیم، تنها به احترام این ماه مبارک و ادای دین به نیک سرشتی مردمی که در دامان آنها پرورش پیدا کرده ام، پخش "مناجات" و " ربنا " را اجازه می دهم."

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم مهر 1385ساعت 17:59  توسط فرهاد   | 

بزن آن پرده، اگرچند تو را سيم از اين ساز گسسته
بزن اين زخمه، اگرچند دراين کاسه تنبور نمانده‌ست صدايي
بزن اين زخمه ،
بر آن سنگ ،
بر آن چوب ،
بر آن عشق ،
که شايد ،
بردم راه به جايي.

پرده ديگر مکن و زخمه به هنجار کهن زن ،
لانه ي جغد نگر
کاسه آن بربط سغدي ز خموشي
نغمه سر کن که جهان ،
تشنه ي آواز تو بينم .
چشمم آن روز مبيناد ،
که خاموش
درين ساز تو بينم.

نغمه ي توست، بزن
آنچه که ما زنده بدانيم
اگر اين پرده برافتد
من و تو نيز نمانيم
اگرچند بمانيم و
بگوييم همانيم

 

دانلود كنيد : تصنيف بزن آن زخمه - تصويري - كنسرت 1384 استاد شجريان

توجه : براي دانلود از نرم افزارهاي دانلود استفاده نكنيد و از راست كليك و انتخاب Save Target as  نيز بپرهيزيد . بلكه بر روي لينك داده شده كليك نماييد تا صفحه مربوطه باز شود . در پايين صفحه روي گزينه DownLoad كليك نماييد و تا پايان دانلود منتظر باشيد

با تشکر از وبلاگ دل آواز 

 

+ نوشته شده در  شنبه یکم مهر 1385ساعت 22:54  توسط فرهاد   | 

ره ميخانه و مسـجد كـدام است

كه هر دو بر من مسكـين حـرام است

نه در مسـجد گـذارنـدم كه رندم

نه در ميخانه كيـن خمار خواب اسـت

ميان مسجد و ميخانه راهي است

بجوييد اي عزيزان كه اين كدام است

به ميخانه امامي مست خفته است

نمي دانم كه آن بت را چه نـام است

مـرا كعبـه خرابـات اسـت امـروز

حريفـم قـاضي و سـاقـي امام است

بـرو عطـار! كو خود مي شنـاسـد

كه سرور كيست سرگردان كدام است

 

(عطار- ديوان اشعار-غزليات)

 

 

 


این آواز از "آلبوم بی تو بسر نمی شود" انتخاب شده است.

 همنواز آواز آقای کیهان کلهر است.

و آواز استاد محمدرضا شجریان.......

 اين قطعه در آواز بيات كرد اجرا شده است.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم شهریور 1385ساعت 21:9  توسط فرهاد   | 

اي عاشقان، اي عاشقان پيمانه ها پر خون كنيد

وز خون دل، چون لاله ها رخساره ها گلگون كنيد

آمد يكي آتش سوار، بيرون جهيد از اين حصار

تا بر دمد خورشيد نو، شب را ز خود بيرون كنيد

آن يوسف چون ماه را ز چاه غم بيرون كشيد

در كلبه احزان چرا اين ناله محزون كنيد

از چشم ما آيينه اي در پيش آن مه رو نهيد

آن فتنه فتانه را بر خويشتن مفتون كنيد

ديوانه چون طغيان كند، زنجير و زندان بشكند

از زلف ليلي حلقه اي در گردن مجنون كنيد

ديدم به خواب نيمه شب، خورشيد و مه را لب به لب

تعبير اين خواب عجب، اي صبح خيزان، چون كنيد؟

نوري براي دوستان، دودي به چشم دوستان

من دل بر آتش مي نهم، اين همه را افزون كنيد

زير تخت و تاج سرنگون، تا كي رود سيلاب خون؟

اين تخت را ويران كنيد، اين تاج را وارون كنيد

چندين كه از خُم در سبو، خون در دل ما مي رود

اي شاهدان بزم كين، پيمانه ها پر خون كنيد

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 22:48  توسط فرهاد   | 

سلام به تمام دوستان!

اميدوارم حال همگي خوب باشد.

چند وقتي در اين فكر بودم كه آثار استاد محمدرضا شجريان را معرفي كنم. البته نه براي آن دوستاني كه با آثار استاد شجريان آشنايي كامل دارند بلكه براي آن دسته از دوستان عزيز كه به استاد علاقه مند هستند و آشنايي زيادي با آثار استاد ندارند.    لطفا نظرات خود را به ما برسانيد تا در ادامه اين كار موفق تر باشيم!

اثري كه معرف حضور شما خواهد شد يكي از آثار ماندگار موسيقي اصيل ايراني است. نام اين اثر "دستان" است.

آهنگساز و سرپرست گروه عارف، استاد پرويز مشكاتيان، سنتور نواز چيره دست اين خطه است.

در قسمت الف اين كاست قطعه چكاد از ساخته هاي استاد مشكاتيان اجرا مي شود و پس از آن ساز و آوازي با همنوازي پرويز مشكاتيان(سنتور) و داريوش پيرنياكان(تار) با صداي استاد شجريان به زيبايي هر چه تمام تر اجرا مي شود.

در  قسمت ب كاست قطعه دخترك ژوليده ساخته استاد علينقي وزيري نواخته مي شود. سپس باز ساز و آوازي اين بار با همنوازي جمشيد عندليبي(ني) و اردشير كامكار(كمانچه) مي باشد.

در آخر تصنيفي زيبا به نام "صبح است ساقيا" ساخته پرويز مشكاتيان و با شعري از حضرت حافظ ، اين اثر به اتمام مي رسد. قابل ذكر است مقدمه تصنيف از رديف موسيقي ملي ايران بهره گرفته شده است. و اين اثر در دستگاه چهارگاه اجرا شده است.

اين اثر در سال 1366 اجرا شده است و در سال 1367 انتشار يافته است.

 

گروه عارف:

۱. فرخ مظهري                   تار

2.ارژنگ كامكار                   تنبك

3.اردشير كامكار                   كمانچه

4.داريوش پيرنياكان                 تار

5.سعيد فرج پوري                 كمانچه

6.جمشيد عندليبي                ني

7. امير فهيمي                     قيچك

8. محمد فيروزي                   عود

9. بيژن كامكار                      رباب

10.منصور سينكي                        تار

11.پرويز مشكاتيان                   سنتور

 

آهنگساز و سرپرست گروه: پرويز مشكاتيان

 

                                               

از در در آمـــــدي و من از خود بدر شدم 

 گويي كه از اين جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا كه خبر مي دهد ز دوست  

  صاحــب خـبر بــيامد و من بي خبر شدم

گفـتم  بـبـيـنمش مگرم درد اشتـياق   

 ســاكن شــود، بد يـدم و مشـتاق تر شدم

چــون شـــبنم اوفـــتاده بـــدم پــيش آفتاب    

 مـهرم به جـان رسيد و به عيوق بر شدم

دســتم نـــداد قوت رفـــتن به پـــيش يــــار    

 چــندي به پــاي رفتم و چندي به سر شدم

 تا رفـــتـــنـــش بــبــيـنم و گـفـتنش بشنوم   

  از پــاي تا به سـر هم سمع و بصر شدم

من چـشم از او چـگونه توانم نگاه داشت    

  كــه اول نــظر به ديــدن او ديده ور شدم

او را خود الـــتفات نـــبود به صـــيد مـــن     

 من خويشــتـن اســيــر كمـــند نـــظر شدم

گـــويند روي سرخ تـو سعدي كه زرد كرد    

  اكسير عشق در مسم آميـخت زر شــدم

] سعدي-ديوان اشعار-غزليات [

 استاد پرويز مشكاتيان

 

 

دوش دور از رويت اي جان! جانم از غم تاب داشت   

  ابــر چشمم بر رخ از سوداي تو سيـلاب داشت

نه از تفكر عقل مسكين پايگاه صبر ديد                   

  نه از پريشــاني دل شوريـــده چشم خواب داشت

كوس غارت زد فراقت گرد شهرستان دل                

  شحنه ي عشق ات سراي عقل درطبطاب داشت

نقش نامت كرده دل محراب تسبيح وجود                  

  تا سـحر تســبــيح گويان روي در مــحراب داشت

ديده ام مي جست گفتندم نبيني روي دوست               

  عاقـــبت مـــعـلوم كرد كــاندرو سيـــمـاب داشـــت

روز گار عشق خوبان شهر فايق مي نمود                

  بــاز دانســتــم كه شــهد آلـــوده زهــر ناب داشت

سعدي اين ره مشكل افتاده است در درياي عشق        

  اول آخر در صــــبـــوري انـــدكي پــايـــاب داشـت

] سعدي-ديوان اشعار-غزل [

استاد شجريان

 

مي برزند ز مشرق شمع فلك زبانه

اي ساقي صبوحي در ده مي شبانه

                 

عقلم بدزد لختي!  چند اختيار دانش

  هوشم ببر زماني تا كي غم زمانه

گر سنگ فتنه بارد فرق منش سپر كن

  گر تير طعنه آيد، جان منش نشانه

.

.

.

.

صوفي و كنج خلوت، سعدي و طرف صحرا        

  صاحب هنر نگيرد بر بي هنر بهانه

] سعدي-ديوان اشعار-غزل [

                       بيژن كامكار

 

 

 

 

لطفا به حقوق مادي و معنوي خالقين آثار هنري احترام بگذاريد و از كپي هاي اين آثار استفاده ننماييد. 

(استفاده از اين مطلب با ذكر منبع بلا مانع است)

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم شهریور 1385ساعت 23:32  توسط فرهاد   |