تبليغاتX
چشمه نوش - آسمان عشق

اعتراض به تخلفات آشکار در انتخابات

آسمان عشق

سه گاه

مهر 1370

 

 

 اسمان عشق

 

محمدرضا شجريان و گروه آوا

 

 

همنوازان گروه آوا:

 

داريوش پيرنياكان                       تار

جمشيد عندليبي                         ني

مسعود شناسا                         سنتور

محمد فيروزي                         بربط

سعيد فرجپوري             كمانچه-غژك

همايون شجريان                     تنبك

 

 دانلود تصنيف آسمان عشق

 

روي اول:

 پيش درآمد سه گاه                         داريوش پيرنياكان

 ساز و آواز                                    غزل: عطار

 تصنيف ميدانم                              آهنگ شجريان

غزل: مولانا

روي ب:

چهارمضراب مخالف                         سعيد فرجپوري

ساز و آواز                                     غزل: عطار

تصنيف: آسمان عشق                       آهنگ شجريان

                                                 غزل: مولانا

 

 

اشعار:

 

جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد                   رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد 
جولانگه جلالت در کوی دل نباشد
                     جلوه گه جمالت در چشم و جان نگنجد 
سودای زلف و خالت در هر خیال ناید
                   اندیشه‌ی وصالت جز در گمان نگنجد 
در دل چو عشقت آمد سودای جان نماند
                در جان چو مهرت افتد عشق روان نگنجد 
پیغم خستگانت در کوی تو که آرد
                       کانجا ز عاشقانت باد وزان نگنجد 
دل کز تو بوی یابد در گلستان نپوید
                     جام کز تو رنگ گیرد خود در جهان نگنجد 
آن دم که عاشقان را نزد تو بار باشد
                      مسکین کسی که آنجا در آستان نگنجد 
بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد
                    وانگه در آشیانت خود یک زمان نگنجد 
جان داد دل که روزی در کوت جای یابد
                نشناخت او که آخر جای چنان نگنجد 
آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید
                  عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد               وآوازه‌ی جمالت اندر جهان نگنجد 
وصلت چگونه جویم کاندر طلب نیاید
                  وصفت چگونه گویم کاندر زبان نگنجد 
هرگز نشان ندادند از کوی تو کسی را
                 زیرا که راه کویت اندر نشان نگنجد 
آهی که عاشقانت از حلق جان برآرند
                  هم در زمان نیاید هم در مکان نگنجد 
آنجا که عاشقانت یک دم حضور یابند
                  دل در حساب ناید جان در میان نگنجد 
اندر ضمیر دلها گنجی نهان نهادی
                     از دل اگر برآید در آسمان نگنجد 
عطار وصف عشقت چون در عبارت آرد
                زیرا که وصف عشقت اندر بیان نگنجد 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

 

جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی                   دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی 
چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو
              بر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کی 
نامد گه آن آخر کز پرده برون آیی
                      آن روی بدان خوبی در پرده نهان تا کی 
در آرزوی رویت ای آرزوی جانم
                        دل نوحه کنان تا چند، جان نعره‌زنان تا کی 
بشکن به سر زلفت این بند گران از دل
                 بر پای دل مسکین این بند گران تا کی 
دل بردن مشتاقان از غیرت خود تا چند
                 خون خوردن و خاموشی زین دلشدگان تا کی 
ای پیر مناجاتی در میکده رو بنشین
                     درباز دو عالم را این سود و زیان تا کی 
اندر حرم معنی از کس نخرند دعوی
                    پس خرقه بر آتش نه زین مدعیان تا کی 
گر طالب دلداری از کون و مکان بگذر
                  هست او ز مکان برتر از کون و مکان تا کی 
گر عاشق دلداری ور سوخته‌ی یاری
                    بی نام و نشان می‌رو زین نام و نشان تا کی 
گفتی به امید تو بارت بکشم از جان
                    پس بارکش ار مردی این بانگ و فغان تا کی 
عطار همی بیند کز بار غم عشقش
                     عمر ابدی یابد عمر گذران تا کی 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

زهی در کوی عشقت مسکن دل                 چه می‌خواهی ازین خون خوردن دل 
چکیده خون دل بر دامن جان
                    گرفته جان پرخون دامن دل 
از آن روزی که دل دیوانه‌ی توست
              به صد جان من شدم در شیون دل 
منادی می‌کنند در شهر امروز
                    که خون عاشقان در گردن دل 
چو رسوا کرد ما را درد عشقت
                   همی کوشم به رسوا کردن دل 
چو عشقت آتشی در جان من زد
                 برآمد دود عشق از روزن دل 
زهی خال و زهی روی چو ماهت
              که دل هم دام جان هم ارزن دل 
مکن جانا دل ما را نگه‌دار
                      که آسان است بر تو بردن دل 
چو گل اندر هوای روی خوبت
                 به خون درمی‌کشم پیراهن دل 
بیا جانا دل عطار کن شاد
                      که نزدیک است وقت رفتن دل 

عطار-ديوان اشعار-غزليات

 

 

به گرد دل همي گردي ، چه خواهي كرد ؟ ميدانم

 

چه خواهي كرد؟ دل را خون ، رخ را زرد؟ ميدان

يكي بازي بر آوردي كه رخت دل همه بردي

 

چه خواهي بعد از اين بازي دگر اور ميدانم

 

به حق اشك گرم من، به حق آه سرد من

كه گرمم پرس چون بيني ، كه گرم از سرد ميدانم

به دل گويم كه چون مردان صبوري كن ، دلم گويد :

نه مردم ني زن گر از غم ز زن تا مرد ميدان

دلا چون گرد بر خيزي زهر بادي ، نمي گفتي

كه از مردي برآوردم زدريا گرد ميدانم

مولانا

 

چنان مستم چنان مستم من امشب

كه از چنبر برون جشتم من امشب

چنان چيزي كه در خاطر نيايد

چنانستم چنانستم من امشب

بجان با آسمان عشق رفتم

بصورت كر در اين پستم من امشب

بشوي اي عقل دست خويش از من

كه در مجنون بپيوستم ما امشب

چو واگشت او پي او مي دويدم

و مي از پاي ننشستم من امشب

مولانا

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم آبان 1385ساعت 21:59  توسط فرهاد   |