چشمه نوش

بزرگداشت استاد پرویز مشکاتیان

cheshmenoosh — Wed, 14 Oct 2009 15:07:58 GMT

مراسم بزرگداشت مرحوم استاد پرویز مشکاتیان به همت مسئولین فرهنگی و هنرمندان شیرازی در تاریخ 23 مهرماه جاری برگزار می شود.

در این مراسم که روز پنجشنبه ساعت 19 در تالار حافظ برگزار می شود گروه موسیقی خموش به سرپرستی آقای محمد ذاکرحسین به اجرای قطعاتی از استاد مشکاتیان خواهند پرداخت.

همچنین اساتید بهداد بابایی و نوید افقه به اجرای دونوازی سه تار و تنبک می پردازند. تنی چند از چهره های برجسته موسیقی از جمله استاد محمدرضا درویشی, استاد مسعود شناسا و ... میهمان این مراسم خواهند بود.

هيچ كس نمي‌تواند جلوي زبان و موسيقي ما را بگيرد

cheshmenoosh — Tue, 26 Aug 2008 21:05:32 GMT

محمدرضا شجريان در آخرين شب كنسرت همايون و گروه «دستان» به دعوت شجريان پسر، نواي «مرغ سحر» را خواند.

شامگاه گذشته هم دوباره همچون شب سوم برق رفت و به همين دليل، اولين كنسرت مستقل همايون شجريان با 90 دقيقه تأخير آغاز شد.

برق تالار در زماني رفت كه تماشاگران حاضر در تالار، منتظر حضور گروه براي اجراي برنامه بودند.

در ادامه محمدرضا شجريان با وصل‌شدن بخشي از برق اضطراري تالار وزارت كشور روي صحنه آمد و از تماشاگران به خاطر صبوري و تحمل‌شان قدرداني كرد.

آقاي آواز ايران گفت: دست يكايك شما را مي‌بوسم. شما مردمي كه تا اين‌قدر اين‌گونه رفتارها را تحمل مي‌كنيد، رفتارهايي كه به نظرم جز شيطنت چيزي نيست.

او ادامه داد: بايد از وزارت كشور كه صاحبخانه است، پرسيد كه چرا برق چنين تالاري در چنين شرايطي قطع مي‌شود؟! اما اين مشكل ماست كه هيچ‌كس پاسخگوي ما نيست.

او سخنان خود را با خواندن اين بيت ادامه داد: «از دشمنان شكايت برم به دوستان، چون دوست دشمن است شكايت به كه برم».

شجريان مطرح كرد: كساني كه فكر مي‌كنند مي‌توانند جلوي اين برنامه‌ها و اين جمع‌شدن‌ها را بگيرند، سخت در اشتباهند. تا زماني كه زبان فارسي هست، موسيقي فارسي هم هست و هيچ‌كس نمي‌تواند جلوي زبان و موسيقي‌ ما را بگيرد.

استاد آواز ايران در پايان سخنانش گفت: اعصاب بچه‌هاي ما را خورد كردند اما بايد تحمل‌مان پيش از اين‌ها باشد تا بتوانيم در كنار هم زندگي كنيم.

حميد متبسم نوازنده تار گروه هم با قدرداني از تحمل حاضران گفت: از استاد شجريان هم ممنونم كه با سخنان‌شان ما را حمايت كردند.

او توضيح داد: شب گذشته با تمام زحماتي كه كشيده شد، به دليل شرايط نور سالن، فيلم‌برداري بخش نخست كنسرت امكان‌پذير نبود و به همين دليل امشب جاي دو بخش برنامه را عوض كرديم.

سپس همايون شجريان بعد از نواختن قطعه بي‌كلام «اشتياق»، به اجراي قطعات «خورشيد آرزو»، «تصنيف چين زلف» و «عشق پاك» پرداخت كه درست وسط اجراي قطعه اول كنسرت، برق اضطراري سالن براي لحظه‌اي قطع شد و مردم با كف‌زدن‌هايشان، همايون شجريان را در اجراي برنامه خود همراهي كردند تا اين‌كه بعد از لحظه‌اي برق عادي در تالار بزرگ وزارت كشور وصل شد.

به گزارش ايسنا، بعد از اجراي هر دو بخش اين برنامه، استاد آواز ايران به دعوت پسرش روي صحنه رفت، دسته‌گل‌هاي اهدايي او را گرفت و در شرايطي كه تمام سالن با فريادهايشان، خواستار اجراي «مرغ سحر» بودند، اين قطعه را براي حاضران اجرا كرد. همايون نيز پدرش را در اجراي اين قطعه همراهي كرد.

همايون شجريان و گروه دستان شب گذشته همچون سه شب قبل برنامه را در دو بخش «خورشيد آرزو» شامل قطعات

«اشتياق» (قطعه بي‌كلام)، ساز و آواز «خورشيد آرزو» (فريدون مشيري، تصنيف چين زلف عطا نيشابوري ساز و آواز،

«عشق پاك» (فريدون مشيري)، تصنيف «اسرار عشق» (حافظ)، ساز و آواز دلشده (عراقي) و تصنيف «وطن» از سياوش كسرايي با آهنگسازي سعيد فرجپوري و بخش دوم (مايه دشتي) با نام «قيژك كولي» شامل قطعات تصنيف «عاشقانه» (حميد متبسم، ساز و آواز، تصنيف قيژك كولي (شفيعي كدكني)، مستانه (قطعه بي‌كلام)، ساز و آواز «كمند زلف» (حافظ) و تصنيف «زهي عشق» با آهنگسازي حميد متبسم اجرا كردند.

حسين بهروزي‌نيا با نواختن بربط، حميد متبسم با نواختن تار، سعيد فرجپوري با نواختن كمانچه، پژمان حدادي با نواختن تنبك، دايره، بم دايره و بهنام ساماني با نواختن دف، كوزه و دايره، همايون شجريان را در اجراي اين برنامه همراهي كردند.

در حواشي مراسم: در تمام مدتي كه برق سالن قطع بود، تعدادي از تماشاگران با استفاده از نور موبايل‌هاي خود، صندلي‌هايشان را پيدا مي‌كردند.

علي‌رغم اين‌كه اعلام شده بود بازار سياه بليت وجود ندارد، بليت كنسرت تا آخرين لحظات به قيمت‌هاي گوناگون از جمله 25 هزار توماني ، 35 هزار توماني و صدهزار توماني به فروش مي‌رسيد.

حسين عليزاده، بيژن و ارسلان كامكار، مژگان شجريان، سالار عقيلي، محمد سرير و... از جمله حاضران در اين برنامه بودند.

برخي از صندلي‌هاي سالن نيز توسط كودكاني پر شده است كه وسط اجراي مراسم به خواب رفته بودند و اين درحالي بود كه تماشاگران زيادي به خاطر نبودن بليت پشت درهاي بسته تالار وزارت كشور مانده بودند.

خیلی ها افت کرده اند

cheshmenoosh — Fri, 01 Aug 2008 21:25:17 GMT

اين بار و در ادامه مجموعه گفت وگوهايمان با نسل جوان آواز ايراني پاي صحبت هاي عليرضا قرباني نشسته ايم. اين گفت وگو مي توانست از جذاب ترين بخش هاي اين مجموعه باشد،اگر عليرضا قرباني ترجيح نمي داد به هنگام صحبت از آسيب تقليد در ميان نسل جوان آواز ايراني ضبط را خاموش کند.

---

- شما از 6 سالگي آموزش قرائت قرآن را آغاز کرديد، آيا اين امر تاثيري در هنر آوازخواني شما داشته است؟

بله،به جهات مختلف از جمله آموزش استفاده از لحن، ملودي و حنجره تاثيرگذار بوده چون اينها ابزار مورد نياز براي خواندن است. من از کودکي تا 14 ، 15 سالگي براساس اصول و قواعد خوانده ام البته در همين مدت تصانيف و آوازهاي ايراني را هم که دوست داشتم مي خواندم. نهايتاً زماني که خودم را شناختم و احساس کردم نسبت به موسيقي و آواز ايراني علاقه دارم به اين سمت کشيده شدم.

- يعني تا حدودي ناخودآگاه به اين سمت کشيده شديد؟

بله، علاقه يي که من به کارهاي قديمي بزرگاني مثل بنان، اديب خوانساري و تاج اصفهاني داشتم مرا به اين سو کشاند و حس من را قوي تر کرد. البته قرائت قرآن در اين زمينه براي من بسيار مفيد بود و باعث آموزش ديدن حنجره ام شد، چون شما زماني که قرآن مي خوانيد بايد به تنهايي و بدون هيچ سازي در حضور مردم ملودي خلق کنيد براي چنين کاري هم اعتماد به نفس و خلاقيت دو عنصر بسيار مهم هستند، بنابراين وقتي از کودکي قرائت قرآن را آغاز مي کنيد و بدين منظور روي صحنه مي رويد روز به روز خلاقيت و اعتماد به نفستان بيشتر تقويت مي شود و در آينده به عنوان يک خواننده اين امر کمک بزرگي به شما مي کند.

- بين موسيقي سنتي و شعر ارتباط تنگاتنگي وجود داشته و دارد. در جايي از تاريخ در شعر ما انقلابي گسترده شکل گرفت در حالي که در موسيقي اين اتفاق نيفتاد. علت اين امر را در چه مي دانيد؟

البته به نوعي اتفاق افتاد.با حضور بزرگاني چون لطفي، عليزاده، مشکاتيان، طلايي و... تغيير و حرکتي را در موسيقي ديديم و برنامه هايي مانند گل ها، برگ سبز و شاخه گل پديد آمدند که تقريباً بخش اعظم آن گروه نوازي با سازهاي غربي و ايراني و نهايتاً يک تک نوازي با آواز هم داشت. به علاوه گروه هاي بزرگي مثل عارف و شيدا که حدود 14 ، 15 نوازنده داشتند تحولي در موسيقي آن زمان به حساب مي آمدند چون تا پيش از آن، گروه نوازي به اين شکل گسترده نداشتيم و بسيار محدود بود. به هر حال با همتي که جوان ها و بزرگان بر اين کار گماردند تحولي صورت گرفت اما نه به آن شدتي که در شعر رخ داد.

- آن نکته يي که درباره عدم هماهنگي تحولات موسيقي ايراني و ادبيات ايراني اشاره کردم مي توان در نوع برداشت موسيقي سنتي از شعر نو پيگيري کرد که تحولات اين دو هم وزن نيستند و انگار شعر نو خيلي امکان اجرا در رديف هاي موسيقي ايراني ندارد.

چرا، مي شود و خيلي ها هم تجربه کرده اند اما مشکل است، به دلايل مختلفي که يکي از آنها سليقه است. سابقه طولاني خواندن شعر بزرگاني چون حافظ، مولوي و عطار که وزن عروضي خاصي دارند همچنين شعرهاي عارفانه و تغزلي که قدمتي 700 ، 800 ساله دارند علاقه به اين شعرها و شاعران را بسيار بيشتر کرده ولي شعر نو به خاطر سابقه کمي که دارد جا نيفتاده است ضمن اينکه به اندازه شعر قدما هم روي آن کار نشده و اين سليقه به وجود نيامده است که آواز را بايد با توجه به وزن شعر نو بخوانند. اميدوارم با کار زياد و در طول زمان جا بيفتد.

- اين زمان چقدر طول مي کشد؟

نمي خواهم بگويم کاملاً به اندازه زماني که براي شعر قدما صرف شد، ولي قطعاً زمان مي خواهد کما اينکه در قديم کسي نبوده که روي شعر نو تصنيف کار کند اما از حدود 30 سال پيش کساني مثل محمدرضا لطفي(با «داروک») يا عليزاده و مشکاتيان کم کم اين سد را شکستند و ملودي روي اين شعرها گذاشتند.

-اما قبول داريد قله هاي اوج در زمينه پيوند شعر و موسيقي سنتي، بين شعر کلاسيک با اين موسيقي رخ داده است؟

چون بحث سليقه مطرح است، در حال حاضر اغلب موزيسين هاي ما هنوز به موسيقي هاي ايراني چند صدايي عادت نکرده اند و اثري را که مي شنويم خيلي ساده است به همين خاطر مخاطبان ما هم نمي توانند از موسيقي چند صدايي لذت ببرند. بيشتر عادت کرده ايم همه را در يک راستا بشنويم و اگر هم چند صدايي باشد آکوردي ساده گرفته مي شود و نمي توانيم تشخيص دهيم که چند ملودي با هم حرکت مي کنند. اگر بتوانيم با گوش کردن و مطالعه اين سليقه را شکل دهيم بعد از مدتي ديگر از موسيقي تک صدايي لذت نمي بريم. موسيقي بايد پيشرفت کند و چند صدايي شود ولي نه با فاکتورها و ملاک هاي موسيقي چند صدايي غربي. بايد هنرمندان ما موسيقي چند صدايي براي موسيقي ايراني پيدا کنند.

-از تجربياتي که در ارکستر موسيقي ملي کسب کرده ايد بفرماييد.

پس از اينکه توسط مرحوم تجويدي به آقاي فخرالديني معرفي شدم تقريباً خواننده ثابت ارکستر موسيقي ملي شدم و بيشترين تعداد کنسرت ها را از سال 77 در سفرهاي داخلي و خارجي با اين ارکستر داشتم. براي من تجربه بسيار گرانبهايي بود که با ارکستر بزرگي(شامل 56 نفر که بعضي مواقع با اضافه شدن گروه کر به حدود 70 نفر هم مي رسيد) اجرا داشتم. بهترين راه کسب تجربه براي کساني که مي خواهند آواز بخوانند همکاري با ارکستر است چون کاري که در استوديو ضبط مي شود به تنهايي است و آن کارايي و تجربه يي را که در گروه بزرگ کسب مي کنيد نخواهيد داشت. من هميشه بخشي از تجربيات خودم را مديون ارکستر موسيقي ملي و شخص آقاي فخر الديني مي دانم.

-در موسيقي سنتي خيلي به امر بداهه نوازي پرداخته مي شود بنابراين اگر خواننده يي بخواهد در ارکستر بزرگ بخواند با مشکل روبه رو نمي شود؟

در ارکستر وقتي قطعات را اجرا مي کنيد، نمي توانيد بداهه نوازي کنيد. فلان قطعه شش هشتم، شش شانزدهم يا سه چهارم است و همه نوازندگان و خواننده هم موظفند آن را اجرا کنند اما در تک نوازي و تک خواني با توجه به تجربيات و حس و حال لحظه، اجرا صورت مي گيرد. اين نظم در ارکستر موسيقي ملي هم وجود دارد و خواننده تنها خلاقيتي که مي تواند به کار ببرد اين است که با حس خود جلوه بيشتري به کار بدهد.

-به نظر شما در چه سال هايي ارکستر موسيقي ملي بهترين اجراها را داشته است؟

براي خود من بهترين اجراها از سال 78 تا 82 بود که بيش از سال هاي ديگر از ارکستر لذت بردم چون در آن زمان تازه نفس بودم.

-فکر نمي کنيد ارکستر موسيقي ملي در اين سال ها افت هم داشته است؟

نه تنها ارکستر موسيقي ملي بلکه تمام ارکسترها افت و خيز دارند. حتي در بزرگان موسيقي هم در دو، سه سال اخير افت را شاهد بوديم.

-علت اين افت چيست؛ چه در ارکستر و چه در هنرمندان؟

بحث در اين زمينه بسيار گسترده است اما شرايط اجتماعي و شرايط روحي مردم را از عوامل اصلي اين افت مي توان دانست چون هنرمندان در جامعه و با مردم زندگي مي کنند طبيعي است که از آنها تاثير مي گيرند. هنرمند از جامعه و مردم حس مي گيرد و کارش را توليد مي کند. خوب و بد بودن اين تاثيرات هم در کارشان نمود پيدا مي کند البته خيلي وقت ها توقع هنرمندان از ارگان ها و سازمان ها برآورده نشده است، به عنوان مثال در برگزاري کنسرت ها آنطور که بايد حمايت صورت نگرفته است. سقراط مي گويد براي اينکه جامعه يي را از لحاظ اجتماعي، سياسي و اقتصادي بسنجيد وضعيت موسيقي آن را بررسي کنيد. پس هر چه سطح موسيقي در جامعه پايين تر باشد وضعيت اجتماعي، سياسي و اقتصادي مردم هم پايين تر است. متاسفانه در جامعه ما به موسيقي جدي کمتر توجه و کار فاخر هم کمتر انجام مي شود. با اين وضعيت روان مردم هم ناآرام مي شود و هنرمند هم از همه اين عوامل تاثير مي گيرد.

-شما به عنوان خواننده ارکستر موسيقي ملي چطور شد که به خواندن تيتراژ سريال هاي تلويزيوني روي آورديد؟

اولين بار چنين پيشنهادي توسط آقاي فخرالديني براي سريال کيف انگليسي به من داده شد البته در آن زمان معتقد بودند خواننده حرفه يي نبايد اين کار را انجام دهد اما من آگاهانه اين کار را قبول کردم چون اعتقاد داشتم اگر کارگرداني و عوامل يک سريال يا فيلم خوب باشند هيچ دليلي براي نپذيرفتن وجود ندارد به هرحال بعد از اين که من کيف انگليسي و شب دهم را خواندم دوستان ديگري هم که در نسل جوان مطرح هستند به اين کار روي آوردند کما اينکه بزرگاني مثل آقاي عليزاده هم در بحث موسيقي فيلم بارها در جشنواره فيلم فجر و جشن خانه سينما نامزد بودند و جوايزي را هم برده اند. مثلاً موسيقي سريال «زير تيغ» يا فيلم «گبه» بي نظير بود و اگر بتوانيم در اين زمينه کار کنيم بسيار هم خوب است. اين نکته را هم لازم مي دانم بگويم که تيتراژ سريال هايي را که خوانده ام بسيار مورد توجه مخاطبان قرار گرفته است به نحوي که بارها در کنسرت هايم مردم تقاضاي اجراي اين قطعات را داشته اند.

-از بعد اجتماعي چه تاثيري در کار شما داشت؟

تعداد زيادي از مردم که نه کنسرت مي رفتند و نه سي دي مي خريدند و کلاً چندان با موسيقي مانوس نبودند به وسيله همين سريال ها به موسيقي گرايش پيدا کردند. چه بسا جوانان 13 تا 18 ساله يي که پس از اين کارها، علاقه مند شده بودند و در کنسرت هاي ارکستر موسيقي ملي شرکت مي کردند البته عده يي هم به واسطه صداهايي که مي شناختند به دنبال کارهاي ديگر مي رفتند.

-درباره مفهوم خواننده سالاري نظرتان را بفرماييد؟

اعتقادي به اين مساله ندارم و چنين چيزي هم نداريم. چون عملکرد خواننده با نوازنده متفاوت است اگر منظور اين باشد که به خواننده بيشتر از نوازنده و حتي سرپرست گروه توجه مي شود به خاطر اين است که خواننده مي تواند با کلامش با تمام مخاطبان (چه عام و چه خاص) ارتباط برقرار کند در صورتي که برقراري ارتباط با نوازنده به لحاظ ملودي سنگين تر است اما اگر منظور از خواننده سالاري اين باشد که خواننده حرف اول و آخر را بزند من قبول ندارم چون موسيقي کاري گروهي است نه انفرادي و با همکاري جمعي ساخته مي شود.

-در هنگام اجراي کدام يک از دستگاه هاي موسيقي ايراني خود را مسلط تر مي دانيد؟

پاسخ به اين سوال مشکل است چون من در هر زمان حس خاصي دارم و بنا به آن حس مي خوانم. نه در آواز بلکه در نوازندگي هم همين طور است؛ شما هر لحظه با توجه به تاثيري که از محيط مي گيريد (که مي تواند مثلاً غم يا شادي باشد) مي خوانيد يا مي نوازيد.

-اگر اجرا داشته باشيد چطور؟

هنگام اجرا شرايط فرق مي کند و بايد خودم را با شرايط محيطي، صحنه و تماشاگر تطبيق و حسم را در همان راستا قرار دهم يعني مثلاً اگر قرار است براساس يک رپرتوار در دستگاه همايون يا سه گاه بخوانم سعي مي کنم با توجه به عوامل بيروني، درونم را طوري تحت تاثير قرار دهم تا بتوانم با موفقيت آن قطعه را اجرا کنم.

-کدام يک از استادانتان بيشترين تاثير را روي شما داشتند؟

استاداني که طي ساليان مختلف خدمتشان رسيدم و بيشترين تاثير را در آن زمان روي من گذاشتند آقايان مهدي فلاح، مرحوم دکتر حسين عمومي و احمد ابراهيمي بودند اگرچه معلمان ديگري هم داشتم که لازم مي دانم از آنها هم نام ببرم مثل آقايان خسرو سلطاني، بهروز عابديني و ذوالفقاري که با اينها رديف کار کردم با آقاي فلاح نيز علاوه بر اينکه رديف کار کردم آواز هم مي خواندم و ابراز سليقه مي کردند. همچنين مرحوم عمومي که کاملاً به موسيقي اصفهان واقف بودند و آواز مکتب اصفهان را با تمام ظرافت هاي خاصش به من توضيح مي دادند.

- در پايان اگر ممکن است درباره برنامه هاي آينده تان بفرماييد.

يک کار با آقاي مهندس همايون خرم دارم که اميدوارم همين روزها بيرون بيايد چون تقريباً تمام شده و فقط کارهاي چاپ و تکثير آن مانده است. کار ديگري با گروه اشتياق در دستگاه نوا انجام داديم که آن هم در مراحل پاياني است و اواخر سال يا پاييز به بازار عرضه مي شود.

منبع: روزنامه اعتماد

تمديد کنسرت استاد شجريان تكذيب شد

cheshmenoosh — Fri, 01 Aug 2008 21:08:01 GMT

محمد‌علي رفيعي - مدير برگزاري کنسرت‌هاي شجريان - درباره‌ي اخبار منتشر شده مبني بر تمديد کنسرت اين گروه با استاد محمدرضا شجريان طي هفته سوم مهرماه در تالار ميلاد اعلام كرده است هيچ برنامه‌ريزي براي تمديد کنسرت استاد شجريان و گروه شهناز انجام نشده است.

، بر اساس اطلاعيه‌ي شركت برگزار كننده‌ي كنسرت‌هاي شجريان، مدير برگزاري اين کنسر‌ت‌ها با تکذيب خبر تمديد اجراهاي شجريان، تاکيد کرده كه تنها برنامه فعلي کنسرت همايون شجريان و گروه دستان است که تمامي نيروي ستاد اجرايي کنسرت‌هاي دل‌آواز به اين برنامه معطوف است.

رفيعي گفته است کليه کنسرت‌هاي استاد شجريان از سوي شرکت دل‌آواز برنامه‌ريزي و مديريت مي‌شود و تمامي اخبار رسمي برگزاري اجراها نيز تنها از سوي همين شركت منتشر خواهد شد.

کنسرت استاد محمدرضا شجريان و گروه شهناز خرداد و تير امسال به مدت 7 شب در تالار بزرگ کشور برگزار شد.

شجريان مجموعه‌اي از فرهنگ ، دانش و اخلاق است

cheshmenoosh — Fri, 04 Jul 2008 20:04:12 GMT

محمد سرير آهنگساز گفت: جايگاه شجريان با خواندن در يك شب يا دو شب نبايد بررسي شود. بلكه مجموعه اي با هم در مطرح شدن او دخيل هستند.

محمد سرير آهنگساز و رئيس هيئت مديره خانه موسيقي در خصوص بررسي فعاليتهاي شجريان در سالهاي اخير گفت: بررسي كارهاي شجريان در چند سال اخير مستلزم در نظر گرفتن اين نكته است كه «شجريان» مجموعه‌اي است متشكل از از فرد، اخلاق، فرهنگ عمومي و دانش در حوزه موسيقي. حالا اگر يك شب هم برنامه‌اش خوب نباشد مهم نيست ولي متأسفانه هيچ وقت هنرمندان اين چنين بررسي نمي‌شوند.

اين آهنگساز ادامه داد: «شجريان» مجموعه‌اي از فرهنگ ، دانش و اخلاق است و معدل اين مجموعه به علاوه معارف، تجربيات و توانايي‌هاي او و شناسنامه كاري‌اش در گذشته جايگاهش را در حوزه هنر مشخص مي‌كند.
سرير بيان داشت: شجريان يا هر هنرمند ديگري در برنامه‌هاي خودش خلاقه است و معدل مجموعه معارف و تجربيات و توانايي‌هاي شخص و شناسنامه كاري‌اش در گذشته جايگاهش را در حوزه هنر مشخص مي‌كند و اين جايگاه با يك برنامه كه ممكن است با جوانترها باشد تغيير نمي‌كند و حتي نشان مي‌دهد كه يك آدم مي‌تواند با ظرفيتهاي ديگر جايگاه خودش را هميشه محكم نگه دارد.

رئيس هيئت مديره خانه موسيقي با بيان اينكه كار كردن در زمينه‌هاي مختلف خلاقيت فرد را نشان مي‌دهد ،اظهار داشت: هيچ وقت جايگاه آدمها به طور تصادفي به دست نيامده است بلكه نشات گرفته از مجموعه تلاش‌هاي او در بلندمدت است كه اين مجمعه توسط جامعه معدل گيري شده است.

سرير با اشاره به اينكه پايه موسيقي سنتي بر بداهه نوازي است،گفت: بواسطه بداهه بودن موسيقي سنتي نمي‌توان گفت هنرمندي در يك دوره خوب عمل كرده و در دوره ديگري بد چرا كه اجرايش بستگي به شرايط موجود داشته است و به عقيده من نيز خوب و يا بد عمل كردن آدمها معدل كارشان نيست بلكه جايگاه آنها تعيين كننده است

منبع : فارس

شجریان: سی سال است در شهر خودم کنسرت نداده ام

cheshmenoosh — Fri, 13 Jun 2008 21:06:24 GMT

سرانجام تور کانادا و آمریکای گروه آوا با حضور محمدرضا شجریان استاد آواز ایرانی در شهر تورتنو برگزار شد. در این گروه مجید درخشانی (تار)، محمد فیروزی (بربط) حسین بهروزی‌نیا (عود)، سعید فرجپوری(کمانچه)،حسن رضایی نیا(دف،دایره) وهمایون شجریان(تنبک و آواز) شجریان را همراهی می‌کردند.

در این برنامه‌ها، گروه آوا در دو بخش ماهور و شور، چهار تصنیف از محمدرضا شجریان و چند قطعه از ساخته‌های فرجپوری و درخشانی را با آواز استاد و پسرش اجرا می‌کردند.

اجرای شهر واشنگتن گروه آوا در مرکز هنری دانشگاه جرج میسون و نیز کنسرت دیگر محمدرضا شجریان در اواخر خرداد و اوایل تیر ماه امسال با گروه جوان «شهناز» در تالار وزارت کشور بهانه‌ای به دست داد تا با محمد رضا شجریان درباره‌ی اجراهای گروه آوا، مشکلات و مدیریت اجرای موسیقی در داخل و خارج ایران، شرایط موسیقی ایرانی در حال حاضر، و نیز برنامه‌های آینده او به گفت‌وگو بنشینیم که آن را در زیر می‌خوانید.

آقای شجریان در ابتدا از گروه آوا و برنامه‌های آن در ایران، اروپا، کانادا، و آمریکا بگویید و اینکه این گروه چه تفاوتی با گروهی دیگری که مرکب از شما و آقایان علیزاده و کلهر بود دارد؟

گروه آوا فرق چندانی به لحاظ اجرایی با آن گروه سابق نمی‌کند. تنها به دلیل آنکه کارها یکنواخت نشود، تنوع داشته باشه و سلیقه‌های مختلف در موسیقی مطرح شود هر از چند سالی ما خودمان همدیگر را عوض می‌کنیم. یعنی با گروه‌های دیگر یا خواننده‌ها و نوازنده‌های دیگر کار را دنبال می‌کنیم که سلیقه‌های جدید در موسیقی مطرح شود. این امکان هست که بعد از چند سال دیگر دوباره با هم جمع شویم و کار بکنیم.

این تور سال گذشته از اروپا شروع شد و بعد به ایران رفتیم و سپس کانادا و آمریکا آمدیم. خوشحالیم که شنوندگان این برنامه راضی و خوشحال بوده‌اند. سعی ما بر این بوده است که علیرغم مشکلاتم موجود، بهترین اجراها را داشته باشیم که مردم راضی باشند و ما هم خوشحال از رضایت مردم.

اعضای این گروه را می‌شناسید و قطعات آوازی بیشتر از ساخته‌های خودم است و چندتا هم از آقایان درخشانی و فرجپوری است. یکی از آنها در قدیم اجرا شده است ولی بقیه تازه است و برای نخستین بار اجرا می‌شود. این قطعات بر روی اشعار حافظ، سعدی و مولاناست.

با توجه به تجربه‌‌ی شما، اجرای این گروه چه تفاوتی با اجرای گروه‌های دیگری دارد که شما در سال‌های گذشته به همراه آنها برنامه‌های خود را اجرا می‌کردید؟

ما هر بار که به صحنه می‌آییم، آهنگ‌هایمان با دفعات قبل متفاوت است. یک وقتی است که آقای حسین علیزاده آهنگ می‌سازد، موقعی آقای پرویز مشکاتیان یا آقای سعید فرجپوری یا مجید درخشانی یا خود من. به هر حال، این آهنگ‌ها با هم به طور طبیعی از نظر نوع حس آن فرق دارند ولی از نظر نوع موسیقی، تفاوت چندانی ندارد. همه بر اساس موسیقی «نژاده» ایرانی و سازهای آن است که هر باری بر اساس حال و هوای خودمان یا جامعه‌امان یک آهنگی ساخته و اجرا می‌شود.

اشاره کردید به ساخت قطعات جدیدی که به تازگی ساخته‌اید. آیا می‌توان گفت که این قطعات حال و هوای دورنی شما و یا بازتاب‌دهنده‌ تحولات اجتماعی در این سال‌های اخیر بوده است؟

در این برنامه بیشتر از ساخته‌های قدیمی استفاده شد، ساخته‌های که تکمیل نبودند ولی در این برنامه به صورت تکمیل شده اجرا ‌شدند. چراکه، من خود کاری را می‌سازم ولی برای مدتی آن را رها می‌کنم و ممکن چند سال دیگر مراجعه کنم و می‌بینم که الان قابل اجراست و تنظیم و جفت ‌وجورش می‌کنم، ممکن است که نت آن را بنویسیم و یک نوازنده هم آن را برای اجرای گروه تنظیم ‌کند. برخی از قطعات این اجراها یکی دوتاش در همین یکی دوسال اخیر ساخته شده و بقیه هم شاید مربوط به ده پانزده سال قبل باشند.

آیا پس شنیدن آن‌ها شنونده می‌تواند تشخیص دهد که کدام جدیدتر است و بازتاب دهنده‌ی حس و حال سال‌های اخیر شماست؟

برای مثال شاید همین آهنگ «در فراق» که بر روی یکی از غزلیات سعدی است این نکته را تداعی کند:
بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی / به کجا روم ز دستت که نمی‌دهی مجالی
نه ره گریز دارم نه طریق آشنایی / چه غم او فتاده‌ای را که تواند احتیالی
این آهنگ را در همین یکی دوساله اخیر ساخته‌ام که می‌تواند تا حدودی حس و حالم را نشان دهد.

به نظر می‌رسد شما در ابتدا شعری را می‌یابید و بعد بر اساس آن آهنگی را می‌سازید. آیا این موضوع درست است؟

بله، شعر و محتویات آن در کار و نگاه من از درجه‌ی اول اهمیت برخوردارست. یعنی می‌بینیم که شعر می‌خواهد چه بگوید، و یا در چه زمانی ما داریم این شعر را ارایه می‌کنیم. البته شعر برای آواز برای خود جنبه‌های خاصی دارد و شعر برای تصنیف ویژگی‌های دیگری را داراست که باید در موقع اجرای کار به تمام این نکات توجه کرد تا کار خوب از کار در‌آید.

بیشترین هدف من آن است که مردم شعر را بهتر درک کنند. حتی در تصنیف‌هایی که من می‌سازم و اجرا می‌کنم سعی بر آنست تا تمام مفاهیم شعری به روشنی گویا باشد و لمس شود. و گاهی حتی من مجبور هستم تا ملودی آهنگی را که در سرم هست تغییر دهم تا مفهوم شعر را بهتر ارایه دهم. ولی بقیه کمتر این کار را انجام می‌دهند یعنی شعر را فدای آهنگ می‌کنند.

پس شما در موسیقی به اصالت شعر باور دارید؟

بله، من به اصالت شعر بیشتر معتقدم و همیشه آهنگ را فدای شعر می‌کنم. همانطور که گفتم، وقتی من شعری را پیدا کردم، آهنگ متناسب با آن را می‌سازم و به دنبال ارایه مفاهیم آن شعر هستم. یعنی حتی اگر شاعر هم زنده باشد و گوش بکند، بگوید که همین است و شعرم خراب نشده است و منظورم همین بوده است.

شما چه تفاوتی بین مخاطبان کنسرت‌های خود در داخل و خارج ایران حس می‌کنید. به هر حال چنین به نظر می‌رسد که شناخت مخاطبان داخلی از موسیقی شما بهتر از خارج‌نشین‌هاست. آیا اساسا وجود چنین تفاوتی واقعیت دارد؟

بله، فرق کوچکی وجود دارد. ولی نکته پراهمیت در میان تفاوت حال و هوای شنوندگان من در ایران و در خارج از کشور است.

شعر و محتویات آن در کار و نگاه من از درجه‌ی اول اهمیت برخوردارست. یعنی می‌بینیم که شعر می‌خواهد چه بگوید، و یا در چه زمانی ما داریم این شعر را ارایه می‌کنیم

چه تفاوتی دارد؟

کسانی که در ایران زندگی می‌کنند، در آن شرایط خاص و با آن ستم‌های که در جامعه اغلب به مردم ما روا می‌شود سروکار دارند و این مردم غالبا با درد و رنج متاثر از این ستم‌ها به کنسرت‌های من می‌آیند. اما در خارج از ایران درست است که مردم تاحدودی با این دردها آشنا هستند ولی زیر این فشار مستقیم نیستند. البته آنها هم درد دیگری شاید داشته باشند که آن هم دوری از وطن است که آنها را آزار می‌دهد. فرق تنها از این حیث وجود دارد وگرنه همه موسیقی ایرانی را دوست دارند و آن را خوب حس می‌کنند.

هرچند، همه شنونده‌های ما از نظر درک هنری یکدست نیستند، تعداد کمی هستند که اصلا نمی‌دانند که کجا ‌آمده‌اند؛ فقط شنیده‌اند که مثلا فلان گروه آمده است و می‌آیند تا ببیند که چه خبر است. همین گروه از شنونده‌ها هستند که گاهی در بعضی از اجراها یک «بشکنی» هم می‌زنند، چون نمی‌دانند که در چه برنامه‌ای آمده‌اند. البته بعد از مدتی که این گونه افراد به کنسرت ما می‌آیند، متوجه می‌شوند که این برنامه خیلی جدی‌تر از این است که فکرش را می‌کردند. برنامه‌ای است که باید با آن فکر کند. این مشکلی است که ما با مخاطب خارج از ایران داریم.

در داخل ما با این موضوع روبرو نیستیم. نمی‌خواهم بگوییم که آنها آگاه‌ترند بلکه در ایران این گونه فضاها وجود ندارد که به خودشان اجازه بشکن زدن بدهند. آگاهی کسانی که آگاه‌ترند این افراد سرزنش می‌کنند و یا به سکوت دعوت می‌کنند. افراد متوجه می‌شوند که این کار جدی و کلاسیک است و باید با آن فکر بکنند. چون موسیقی ما موسیقی فکر کردن و اندیشیدن است. چرا که این موسیقی است که انسان را به گونه‌ای به فرازستان و بالاها می‌برد که هیچ پدیده‌ی دیگری نمی‌توانند این کار را بکند.

این تفاوت و اختلاف در شنونده‌ی داخل و خارج از ایران تا چه اندازه در کار شما در روی صحنه اثر می‌گذارد؟

به حال در اجرای زنده دو طرف در مقابل هم قرار دارند: یعنی شنوندگان و گروه اجرا.
این موضوع بسیار پراهمیت است. اساسا کیفیت اجرای کار ما بستگی به کیفیت مخاطبی است که در سالن اجرا حضور دارد. به خصوص در ردیف‌های اول سالن که معمولا ما آنها را می‌بینیم، گاهی اتفاق می‌افتد که موج خوبی می‌آیید یا موج خوبی دریافت نمی‌کنیم. در حالی که ما هیچ وقت به شخص خاصی نگاه نمی‌کنیم ولی موجی که ما از آنها می‌گیریم چه مثبت چه منفی در کار ما تاثیر‌گذار است. در واقع ما به عنوان هنرمند این تابش و بازتاب میان شنونده و اجرا کننده موسیقی را زود متوجه و درک می‌کنیم.

به طوری که وقتی ما برای استراحت به پشت صحنه می‌رویم با هم می‌گوییم که چرا شنونده‌های ما امشب این‌جوری هستند و کار ما اصلا خوب نیست؟ یعنی همه ما به یک درک مشترک از این موج می‌رسیم. گاهی هم بعضی از شنونده‌ها حضور و وجودشان همه چیز را عوض می‌کند و چنان موج مثبتی دارند که ما را با خود به اوج می‌برد. ولی برخی شب‌ها هم هرکاری می‌کنیم پرواز امکان‌پذیر نیست. در حالی که ما همان آدم‌های شب‌های دیگر هستیم و شرایط ما فرقی نکرده است. تفاوت تنها همان تابش و بازتاب بین ما و شنونده است که اجرای یک شب را خوب می‌کند و یا یک شب را نه چندان خوب. این ارتباط معنوی است که بین ما و مخاطب وجود دارد و خارج از ایران هم ندارد.

ه داخل

نه اصلا ارتباطی ندارد و می‌تواند در جایی اتفاق بیافند.مااجراهایی در خارج داشته‌ایم که تحت تاثیر همین امواج ما در حال اجرا پرواز کردیم و این تابش و بازتاب تنها به نوع ارتباط ما و شنونده ما بستگی دارد.

تدارک یک کنسرت به هرحال از حیث مدیریتی آن در داخل و خارج دارای تفاوت‌ها و مشکلاتی است. وجود این تفاوت‌ها و یا مشکلات خاص تا چه اندازه در کار شما تاثیر‌گذاست؟

بله، تدارک یک کنسرت در داخل و خارج مشکلات خاص خود را دارد. ما در ایران مشکلات زیادی تا رسیدن به شب اجرای کنسرت داریم که در نوع خود خاص هستند. ولی در ایران وقتی به این مرحله رسیدیم، سکوت و نظمی بر شنونده‌ها حاکم است و معمولا، به خوبی به پایان می‌رسد.
در خارج از ایران ما خیلی مستقیما درگیر تدارک کار نیستیم ولی مشکلات دیگری وجود دارد. در خارج نظمی بیشتری حاکم است، مسئولیت ما کمتر است و در نتیجه اگر مشکلی هم باشد آنها به من به عنوان خواننده منتقل نمی‌شود. در صورتی که، در ایران با این که من مدیر برنامه دارم ولی در نهایت تمام این مشکلات به من ارجاع می‌شود و باید در تمام مراحل دخالت کنم تا برنامه به خوبی اجرا شود و به همین دلیل مسئولیت‌های زیادی بر دوش من است، که به هرحال در کار و احوالات من تاثیر می‌گذارد. بنابراین، من شب‌های سختی را پشت سر می‌گذارم تا به شب کنسرت برسم.

من در شهر خود مشهد برای 30 سال است که نتوانسته‌ام کنسرت بدهم. چون جوی بر این شهر حاکم است که گروهی که مخالف موسیقی هستند نمی‌گذارند کنسرتی برگزار شود.

اما در خارج مشکلات ما از نوع دیگری است. گاهی ما با شایعات و حرف‌های عجیب غریبی روبرو هستیم که وقتی می‌شنوم تعجب می‌کنم که این حرف‌ها چطور گفته می‌شود. یا در برخی جاها برخی اشخاص یا گروه‌ها می‌خواهند از حضور ما به نفع منافع خود یا گروه خاصی استفاده کنند تا خودشان را مطرح کنند. اینها گاهی فضایی را می‌سازند که وقتی ما می‌رسیم تازه متوجه می‌شویم که از همه چیز بی‌خبریم.

آقای شجریان همانطور که می‌دانید در داخل ایران علاقمندان موسیقی از شما انتظار دارند که بیشتر کنسرت بدهید و گاهی از شما انتقاد می‌شود که کنسرت‌های شما در خارج بیشتر از داخل ایران است. چرا این گونه است؟

ببینید، ما در ایران با مسایل زیادی روبرو هستیم، برای مثال، اگر بخواهیم کنسرت‌های بیشتری را داشته باشیم تنها باید اجرا در شهر تهران را در درنظر بگیریم، چرا که در شهرستان‌ها مشکلات زیادی هست در آنجا بیشتر امام جمعه‌ها که سخت مخالف موسیقی هستند، تعیین‌کننده هستند و با طرح حرف‌های برای کار ما مشکل ایجاد می‌کنند.

البته گاهی من به این حرف‌ها واکنش نشان می‌دهم و ممکن است مشکلات تا حدودی حل شود. ما تقریبا فقط در اصفهان کنسرت داشتیم و چند سال پیش در شیراز. در سایر شهرستان‌ها ما با مشکل مواجه هستیم. چون فضا در شهرستان‌ها پیوسته در حال تغییر است یعنی با تغییر یک شهردار، استاندار، و یا امام جمعه همه سیاست‌ها تغییر می‌کند. در چنین جوی نمی‌تواند کنسرت داد. ما با مشکلاتی از این قبیل روبرو هستیم وگرنه من ترجیح می‌دهم در داخل ایران برنامه‌های خود را اجرا کنم و مشکلات دوری از وطن و این سختی را دیگر نخواهم داشت. ولی مدیران دولتی و کسانی که در راس امور هستند مانع تراشی می‌کنند. برای مثال، من در شهر خود مشهد برای 30 سال است که نتوانسته‌ام کنسرت بدهم. چون جوی بر این شهر حاکم است که گروهی که مخالف موسیقی هستند نمی‌گذارند کنسرتی برگزار شود.

در خبرها بود که شما بزودی در تهران با گروه جدیدی به نام «شهناز» برای چند شب کنسرت خواهید داشت. در باره‌ی برنامه و ترکیب این گروه توضیحی دارید؟

بله، این برنامه در روزهای 29 و 30 خرداد، 1، 2، 6، 8 و 9 تیرماه امسال در تالار اجتماعات وزارت کشور خواهد بود. البته ترکیب این گروه بیشتر از نوازنده‌های جوانان خواهد بود و با تعداد بیشتری و قطعات که بیشتر از ساخته‌های خود من است و چند کار از آقای مجید درخشانی و نیز اشعار متفاوتی. به دلیل علاقه من به استاد جلیل شهناز، نوازنده‌ی تار و موسیقی‌دان پرسابقه‌ی ما، نام این گروه را «شهناز» گذاشته‌ایم. البته این گروه را ما در سال‌های آخر فعالیت با رادیو تشکیل داده بودیم که خود آقای شهناز هم جرو این گروه بودند و افراد دیگری چون استاد بهاری، موسوی، افتتاح هم به همراه خود من در آن فعالیت می‌کردند. من دوست داشتم تا این گروه را دوباره و این بار با نوازندگان جوان احیا کنم.

_{گفت وگو از: مجید میرمنتهایی
پژوهشگر موسیقی ایرانی}

_{منبع: سایت بی بی سی فارسی}

دورنهايي كارگاه آواز و نمايشگاه تابلوهاي خوشنويسي اهدايي محمدرضا شجريان

cheshmenoosh — Wed, 09 Apr 2008 19:25:17 GMT

دورنهايي كارگاه آواز و نمايشگاه تابلوهاي خوشنويسي اهدايي با امضاي «محمدرضا شجريان»با اعلام از سوي وي برگزار مي‌شود.

برگزاري دور نهايي كارگاه آواز و نمايشگاه تابلوهاي خوشنويسي اهدايي به «محمدرضا شجريان» كه قرار بود در زمستان سال گذشته برگزار شود به دليل بيماري وي به تعويق افتاد و در حال حاضر با بهبود وضعيت جسماني شجريان و با اعلام زمان برگزاري از سوي وي، تالار آسمان فرهنگستان هنر كه مسئوليت برگزاري اين دو برنامه را بر عهده داشت آنها را در اين مكان داير خواهد كرد.

ايليا محمدي مدير روابط عمومي تالار آسمان فرهنگستان هنر در گفت‌وگو با فارس گفت:شرايط براي ادامه برگزاري كارگاه آواز و نيز نمايشگاه تابلوهاي خوشنويسي اهدايي به استاد شجريان مهياست اما داير شدن اين دو مقوله منوط به دستور ايشان است.

كنسرت‌هاي شجريان از بهار آينده آغاز‌مي‌شود

cheshmenoosh — Wed, 27 Feb 2008 19:34:18 GMT

برگزاري كنسرت‌هاي بهاره گروه آوا در آمريكا و كانادا انجام شده و گروه براي اين اجراها كاملا آماده است كه با بهبودي كامل استاد شجريان طبق برنامه قبل، كنسرت‌هايمان را از بهار آينده برگزار خواهيم كرد.
وي افزود: در اين دو كشور قطعات كنسرت تابستان‌مان در تالار بزرگ وزارت كشور را اجرا خواهيم كرد.
درخشاني در خاتمه خاطر نشان كرد: براي تعيين تاريخ دقيق كنسرت‌ها منتظر استاد شجريان هستيم.

ضعف آهنگسازي در موسيقي معاصر

cheshmenoosh — Tue, 19 Feb 2008 21:03:18 GMT

پرويز مشكاتيان آهنگساز و نوازنده برجسته سنتور از ضعف آهنگسازي در موسيقي معاصر انتقاد كرد و گفت متأسفانه برخي شناختي از شعر، ريتم و تلفيق شعر با آهنگ ندارند و يك ملودي دست چندم را مي‌گيرند و تكرار مي‌كنند.

پرويز مشكاتيان آهنگساز و نوازنده سنتور در خصوص آهنگسازي‌هاي نابه جا در موسيقي امروز اظهار داشت: موسيقي يا آهنگسازي اين نيست كه يك صوت را به ريتم بكشيم و بعد به شنونده بدهيم يا يك ملودي را كه در يك جايي در گوشمان رفته باشد به نت بكشيم و بگوييم ما ساختيم و بدتر اين كه اين روزها ملودي‌هاي زيباي آذري، خراساني، گيلكي، كردي و لري را برمي‌دارند و با گذاشتن شعر فارسي روي آن و لقب سازنده آن را به خود دادن، مرتبا از صدا و سيما پخش مي‌كنند.
اين نوازنده سنتور با بيان اينكه ما آهنگساز كم داريم،گفت: متأسفانه برخي شناختي از شعر، ريتم و تلفيق شعر با آهنگ ندارند و يك ملودي دست چندم را مي‌گيرند و تكرار مي‌كنند.
وي با اشاره به اينكه هنر به خصوص موسيقي مي‌تواند در پسند مخاطب دخيل باشد،ادامه داد: موسيقي مي‌تواند مخاطب را به سمت اعتلا و زيبايي بكشاند اما متأسفانه در حال حاضر اين مسئله كاملا برعكس است و قطعاتي پخش مي‌شود كه ما تعجب مي‌كنيم.البته همه اينها به تعليم و آموزش برمي‌گردد.در دانشگاه واحد موسيقي داريم و دانشجويان دلشان خوشش است كه ليسانس موسيقي مي‌گيرند اما بعدش چه كار مي‌كنند؟
سرپرست گروه عارف با بيان اينكه موزيسين تربيت كردن راه و روش ديگري دارد،اظهار داشت: اگر زمينه هاي آموزش درست باشد و به دانشجويان زيبايي را بنمايانيد بعد از فارغ‌التحصيلي كمتر از اين هنر دور مي‌شوند.
وي با اشاره به مركز سابق حفظ و شاعر موسيقي و نبود چنين مركزي در اين دوره گفت: همه اينها زنجيروار به هم وصل است وقتي به هنرهاي زيبا برويد و ببينيد مواد درسي كه حتي در افغانستان هم كنار گذاشته شده در آن تدريس مي‌شود و كمتر مواردي را در زمينه چگونگي برخورد استاد و شاگرد نمي‌دانند و به راحتي شاگرد به استاد توهين مي‌كند، ديگر حاضر نخواهيد شد در چنين مركزي مشغول كار شويد.

اين آهنگساز افزود:خانه از پاي بست ويران است و همين چند تا موزيسين كه امسال به روي صحنه رفتند به هيچ عنوان حاضر نيستند در يك محيط آموزش سست پاي بگذارند.

نغمات از كلمات راز آلوده‌ترند

در خصوص خواننده سالاري در موسيقي ايراني و سايه انداختن آن روي كليت موسيقي گفت:نغمات از كلمات راز آلوده‌ترند. يعني ارتباط پيدا كردن با نغمه شناخت ،گوش مسلح و ظرايفي مي‌خواهد كه در ارتباط با كلمه اين ابزار را نمي‌خواهد. زماني كه كلمه دست خواننده است ،كلام و پيام صريح آهنگساز دست خواننده است كه با طيف گسترده تري از مردم ارتباط برقرار مي‌كند.بنابراين نبايد از اين مسئله ناراحت شد و واژه‌ خواننده سالاري را استفاده كرد.
وي ادامه داد: اگر موسيقي زير نباشد چيزي بالا نخواهد بود. هميشه يادمان باشد نغمات از كلمات راز آلوده‌ترند و براي ارتباط برقرار كردن با آن يك ممارست، پيشينه و شناختي مي خواهد.
اين آهنگساز افزود:كساني كه موسيقي بي كلام دوست دارند بسيار پاي قرص ترند از كساني كه موسيقي باكلام دوست دارند .يعني اينكه شناخت عميق از موسيقي پيدا مي‌كنند و پيامي كه خودشان مي خواهند از موسيقي مي گيرند نه پيامي كه موسيقي با كلمه به آنها مي‌دهند و اين است كه موسيقي نمي‌تواند با ژرفاي رازآلودي كه دارد با تمام جامعه ارتباط برقرار كند در صورتي كه كلمه به راحتي مي‌تواند اين كار را انجام دهد مخصوصا زماني كه با صوت همراه باشد.
مشكاتيان با بيان اينكه ما هم خوشحاليم كه مردم خواننده را بيشتر دوست دارند،تصريح كرد: عيب كار از اينجا آغاز مي شود كه خود سترگ بيني از آن بخش آغاز و مخل انجام كارها مي‌گردد وگرنه هيچ موزيسيني بدش نمي‌آيد كه خواننده‌اش مشهور و مردم او را دوست داشته باشند. اما مشكل از آنجا پيش مي‌آيد كه خود خواننده آن را پيراهن عثماني براي كوبندگي جريانات پيرامون يا براي پرش نامعقول كند.از اينجاست كه اختلاف نظرها و كدورت‌هايش مي‌آيد.
وي با بيان اينكه خواننده سالاري تاكنون هيچ سايه‌اي بر سر موسيقي نداخته ،ادامه داد: در مورد ما چنين نبوده اما شايد در يك گروه خواننده خيلي ارجح تر از گروه بوده است.

سنتور سرآمد ديگر سازها نيست

مشكاتيان در ادامه درباره ميزان گرايش جوانان به سازهاي سنتي به خصوص سنتور گفت: من پيرامون خودم را مي بينم و با اين نگاه گمان نمي‌كنم گرايش كم باشد. چون من در حال حاضر وقتي شاگرد 14 ساله‌ام را با 14 سالگي خودم مقايسه مي‌كنم،مي‌بينم كه نسبت به مسائل پيرامويش تواناتر و آگاه تر است و جهان بيني گسترده‌تري دارد.
وي افزود:سنتور به دليل اينكه هم مضرابي و هم كوبه‌اي است ،بسيار مي‌توان روي آن حركت كرد.اين ساز دشواري است ولي دلپذيري‌هاي زيادي دارد. در خصوص اين ساز نسبت به سازهاي ديگر بيشتر كتاب،قطعه و آهنگ نوشته‌اند و اكثر سرپرست گروه‌ها سنتور نواز هستند.سنتور سرآمد ديگر سازها نيست اما گستره گسترده‌اي دارد و نوازندگان اين ساز قوي هستند.

قطعات كمي روي اشعار نو ساخته شده است

سرپرست گروه عارف در خصوص تلفيق شعر معاصر و نو با موسيقي گفت:موسيقي براي اين هنر اول است كه هر قالبي را به خودش مي‌پذيرد.متاسفانه كارها روي شعر نو كم شده است.
اگر آهنگسازي در سرايش،گويش و ملودي سازي روي شعر نو ناتوان است نبايد به اين حساب گذاشت كه موسيقي ايران با شعر نو جور نيست.

منبع: [خبرگزاری فارس]

استاد شجريان به زودي از بيمارستان مرخص مي‌شود

cheshmenoosh — Fri, 15 Feb 2008 11:49:13 GMT

استاد محمدرضا شجريان كه چند روزي است به دليل عارضه ريوي در بيمارستان كسراي تهران بستري است، ظرف روزهاي آتي از بيمارستان مرخص مي شود.

به نقل از مقامات بيمارستاني ، استاد آواز ايراني هم اكنون در دوره نقاهت پس از عمل جراحي بسر مي‌برد.

استاد شجريان چند روز پيش به دليل ناراحتي ريوي در بخش پنج بيمارستان كسراي تهران بستري شد.

به گفته مقام‌هاي بيمارستاني، حال استاد شجريان در حال حاضر مساعد بوده و مشكل خاصي ندارند.

منبع:[ ایرنا ]